Stad tussen de heuvels

De inwoners van Bergen zeggen dat hun stad tussen zeven heuvels is gebouwd. Met wat kunst en vliegwerk kun je inderdaad zeven heuvels tellen, maar vijf of tien kan ook. Niettemin zijn deze heuvels wat mij betreft de grootste attracties van de stad. Vanuit een willekeurig punt in het centrum of daarbuiten kun je binnen pakweg anderhalf uur bovenop een van die heuvels staan. Het uitzicht daarboven is werkelijk fenomenaal. Afgelopen vrijdag zijn we bijvoorbeeld met een paar uitwisselingsstudenten, voornamelijk Nederlanders, Fløyen opgelopen. Je kunt ook met een treintje naar boven, maar dat is natuurlijk valsspelen. Ondanks zijn bescheiden hoogte, levert Fløyen een prachtig beeld van de stad (zie bovenaan de pagina). Ik kreeg de indruk dat de bovenkant van de heuvel eigenlijk het stadspark van Bergen is, waar mensen in de winter langlaufen (sneeuw tot kniehoogte, zo ongeveer) en 's zomers wandelen.


Gisteren liepen we met soortgelijk gezelschap Løvstakken op, de heuvel recht tegenover Fløyen (misschien is dit een goed moment om GoogleMaps erbij te pakken). Deze wandeling was zo mogelijk nog mooier. We kwamen onderweg over smalle paadjes door de sneeuw nauwelijks iemand tegen, maar bereikten na ongeveer anderhalf uur de top met een uitzicht dat je direct doet beseffen dat Noorwegen het mooiste land ter wereld is. Naar beneden waren wat steilere paadjes, veelal bedekt door aangestampte sneeuw en ijs, waardoor de terugweg meer vallen was dan lopen. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik omringd ben door dit soort prachtige wandelingen, je kunt vanuit huis alle kanten op (ik woon in het rode cirkeltje op onderstaande foto). Morgen gaan we er nog maar eens eentje doen.


Maar genoeg gezwijmel over landschappen en heuvels. Er moet natuurlijk ook gestudeerd worden. De vakken lijken alleen allemaal pas volgende week te beginnen. De informatievoorziening wat betreft vakken is erg onduidelijk en soms tegenstrijdig, waardoor ik er niet altijd zeker van ben dat ik het goed doe. Voor twee vakken ben ik nu gelukkig ingeschreven (Quantum Mechanics en Experimental Techniques in Physical Chemistry), maar de practica van het tweede vak staan niet online ingeroosterd, waardoor het met een beetje pech samenvalt met andere colleges. Het derde vak (Neurochemistry) is van een andere faculteit en de universiteit kan niet in hun systeem nagaan dat ik de juiste voorkennis heb, wat de inschrijving ineens heel moeilijk maakt. Je mailt eens hier en daar, geen respons. Ik ga maar eens proberen de docent te mailen, want als ik eenmaal in de goede collegezaal zit moet het wel goedkomen. Als ik het goed heb gezien heb ik waarschijnlijk maar drie dagen in de week college, waardoor er genoeg tijd overblijft voor (andere) leuke dingen. Zo heeft Mathijs al aangetoond dat je makkelijk kunt liften naar dorpjes rond Bergen.
De tijd voor de colleges beginnen zou ik eigenlijk moeten vullen met het schrijven van een paper, nog voor een vak uit Utrecht ('The interpretation of superposition in Everettian formulations of quantum mechanics'), maar dat is erg moeilijk als er besneeuwde heuvels naar je lonken. Het zou makkelijker zijn als het minder mooi weer zou zijn. Het is tot nu toe namelijk alle dagen volle zon geweest, geen wolkje aan de lucht. De temperatuur was tot nu toe ergens tussen de -2 en -10 graden Celsius, maar vandaag heb ik voor het eerst plasjes water gezien tussen de sneeuw, dus het zou wel eens wat kunnen gaan dooien.

Het begint langzaamaan een populair tijdverdrijf te worden om iets voor weinig geld te kopen (vooral onder Nederlanders natuurlijk). Het idee is als volgt: je verzint een product dat je wel zou willen hebben, en doorkruist vervolgens enkele malen het centrum van Bergen op zoek naar de laagste prijs. Ontstaan uit verontwaardiging over de prijs van netwerkkabels (18 euro voor een meter), blijkt dit spelletje ook op vele andere producten toepasbaar. Zo heb ik vandaag geprobeerd een koffiezetpotje te vinden (zo eentje waar je de koffie naar beneden drukt met een stamper). Ik kwam een heel simpel plastic-en-glas modelletje tegen voor de prijs van 36 euro (!!!). Dit ging mijn voorstellingsvermogen ver teboven, en dus werd de jacht geopend op een goedkoper exemplaar. Na een middag speuren moest ik toch tevreden zijn met een mooi exemplaar voor een euro of 25, goedkoper was echt niet te doen. Mijn liefde voor koffie heeft het toch gewonnen van mijn zuinigheid. Tip van het jaar bij het kopen van huisraad van enigerlei soort is de Fretex, een kringloopwinkel van het Leger des Heils. Hier heb ik, als pleister op het gat in mijn hand, een fijne theepot gekocht voor een eurootje of vijf, zodat ik nu in sloten kan drinken in plaats van in enkele kopjes.
Voordeel van dit zoeken naar winkels is dat je nog eens mooie dingen tegenkomt. Zo liep ik vandaag langs een werkplaatsje waar iemand gitaren maakte. Ik had nog nooit een gitaar van de binnenkant gezien, dus ik liep nieuwsgierig binnen om te vragen of ik kon zien hoe de gitaren werden gemaakt. Helaas had de (Duitse) gitaarmaker (Hanno Kiehl) geen gitaar open liggen, maar hij wilde me wel laten zien hoe hij te werk ging. Hij maakte zijn gitaren van voor tot achter zelf, met beitels en vijlen. Vanwege de prijs van zo'n handgemaakt instrument (ongeveer 3500 euro) durfde ik niet te vragen of ik er eentje mocht proberen, maar ik vond het wel geweldig om te zien dat er nog mensen zijn die, vaak op verzoek, met de hand gitaren bouwen. (Geheel los hiervan krijg ik mijn eigen gitaar maar niet zuiver gestemd op mijn kamertje, ik vermoed dat de temperatuur en/of de vochtigheid te veel wisselt tussen dag en nacht.)
Boodschappen doen is dus nog een tijdrovende bezigheid, omdat je elk product vergelijkt met zijn buren om te kijken wie de goedkoopste kiloprijs biedt, en omdat je goed moet uitkijken dat je niet per ongeluk een tube vloeibare makreel koopt in plaats van mayonaise. Ik vermoed dat ik op een gegeven moment de supermarkten leer kennen, en weet hoe ik voor weinig geld toch lekker kan eten.

Voorlopig wissel ik de dagen af met paper schrijven en lopen. Zo heb je na elke dag van werken (en het uitstellen daarvan) een dag beloning.

Bedankt voor de reacties op het vorige stuk, ik vind het erg leuk om wat van jullie te horen. Verzoekjes voor schrijfonderwerpen of vragen anderszins kunnen natuurlijk ook achtergelaten worden. Ik vergeet ook wel eens dingen te vertellen.